يك ابتكار يك ايراني در مقابل سازمان ملل متحد
پس اطلاع از مرگ  يك بيمار هموفيلي 15 ساله در اثر تحريم هاي دارويي
تحريم ها جنگ خاموش عليه  انسانيت


منوچهر اسماعیلی پسر ۱۵ ساله‌ی مبتلا به هموفیلی، ماه گذشته در اثر کمبود تولید و واردات دارو جان خود را در ایران از دست داد.* تحریم‌های اقتصادیِ غرب مانع دسترسی خانواده‌ی منوچهر به داروهای حیاتی او شده بود. منوچهر اما تنها قربانی وضعیت موجود نیست. ۲۶۰۰۰ نفر داخل ایران از بیماری‌های مرتبط با انعقاد خون، تالاسمی و هموفیلی رنج می‌برند که جان‌شان به خاطر کمبود دارو در خطر است. سلامتِ بیماران بیشتری نیز به خاطر بالا رفتن قیمت دارو و یا عدم دسترسی به داروهای خاص به مخاطره افتاده‌ست. تحریم‌ها، با آثار مستقیم و غیرمستقیم‌شان، جنگ‌های مدرنِ خاموشی هستند که آثارِ فاجعه‌باری بر زندگی مردم ایران از جمله بر دسترسی بیماران به دارو دارند. صحنه‌ی نبرد، جانِ انسان‌هاست؛ مخصوصن جانِ کودکان، زنان، بیماران خاص، و سالمندان. اِعمالِ تحریم‌های بی‌سابقه، بدون در نظر گرفتن راه‌حلی برای کاهشِ رنجِ بیماران، تنها با حمله به یک بیمارستان در زمان جنگ قابل مقایسه‌ست
من می‌خواهم در اجرای هنریِ (پرفورمنس آرتِ) «تحریم ها: جنگ خاموش» ۲۶۰۰۰ کپسول خالیِ قرص را با داستانهای واقعی از بیماران ایرانی که زندگی‌شان دستخوش سختی‌های ناشی از تحریم شده پر کنم. کپسول‌های خالی را - که هر کدام یک برگه‌ی کاغذ و داستانِ یک بیمار را در خود جای داده - در مقابل ساختمان مرکزی سازمان ملل در نیویورک به شکل یک خط بر روی زمین می‌چینم. سپس نوارهایی از این کپسول‌ها را به دور بدنم می‌بندم و به مردمی که در حال رفت و آمد روزانه‌شان هستند کپسول‌های قرص را می‌دهم و از آنها می‌خواهم که کپسول را باز کرده و داستان داخل آن را بخوانند. هدف پرفورمنسِ «تحریم ها: جنگ خاموش»، رساندن این پیام است که: تحریم ها جان مردم ایران را به گروگان گرفته است؛ مخصوصا جان کودکان، زنان، بیمارانِ خاص، و سالمندان.








تحریم‌ها جایگزینی برای جنگ نیستند، بلکه شکل دیگری از جنگ‌اند. در حالی که کشور های غربی و شورای امنیتِ سازمان ملل تاکید می‌کنند که تحریم‌ها دولت ایران را هدف قرار می‌دهد و شهروندان ایرانی آسیب نمی‌بینند، اما واقعیت چیز دیگری‌ست. سازمان ملل و دولت‌های غربی باید به لطمات وارد شده به مردم ایران توسط تحریم ها آگاه باشند و واردات دارو را به ایران تسهیل کنند. یکی از این راه‌حل‌ها می‌تواند ارائه‌ی این اطمینان از طرف دولت‌های غربی به بانک‌ها باشد که در صورت مبادله‌ی پول با بانک‌های ایرانی در ازای فروش دارو جریمه نخواهند شد.
تحریم‌های وضع شده علیه ایران گسترده، مبهم و فلج کننده‌ست. اگر راه حلی اندیشیده نشود، ما شاهد نتایج فاجعه بار یک جنگ خاموش خواهیم بود. مردم ایران به صورت عام و بیماران به‌طور خاص نباید تاوان منازعات   دولت ها را بپردازند